بهداشت آبشرب مرغها

تیم خبری : خبر ها » دام،طیور و آبزیان
بهداشت آب شرب مرغ ها
آب شرب، مواد پرخاصیت را به باطن تن می برد و فرایند هضم را معلوم می کند، دمای درونی تن را تهیه و تنظیم مینماید، مواد سمی را می زداید، و حامی تندرستی تن جانوران میباشد. بدین ترتیب کیفیت آب شرب نقش بسزایی در رویش طیور داراست.
بهداشت آب شرب مرغ ها

ماشین جوجه کشی
به نقل از «خدمت دام، طیور و آبزیان» «ماکی دام - مقر خبری صنعت دام، طیور و آبزیان»؛ بیش تر وقت ها اهمیت کیفیت آب شرب نادیده گرفته میگردد. این، در حالی میباشد که آب، مواد مفید را به باطن تن میبرد و فرایند هضم را مشخص و معلوم مینماید، دمای درونی تن را تهیه می کند، مواد سمی را می زداید، و پشتوانه تندرستی تن جانوران هست.

البته هرگاه موقعیت میکروبیولوژی آب به دلخواه نباشد، می تواند به یک مرجع آلودگی تبدیل شود و میکروب های بخش اعظمی را با خویش حمل نماید.

و نیز مخلوط شیمیایی آب، مانند: مشقت آب، سطح آهن و کلسیم آن، و یا این که سطح اسیدی بودن آن، روی مقدار آبی رنگ که مرغ ها می نوشند تأثیر منفی می گذارد.

از هضم و جذب افزودنی ها، مانند: داروها، واکسن ها، ویتامین ها، و پروبایوتیک ها در اثر نادلخواه بودن کیفیت آب نیز کاسته میشود.

خصوصیت های فیزیکی آب، مانند طعم آن، عطر، و مانند اینها نیز میتوانند مرغ ها را از نوشیدن آب کافی بازدارند.

ساخت «بایوفیلم»

اضافه کردن موادی مانند داروها، واکسن ها و مواد معدنی به آب آبمیوه، قادر است مسئله ساز پدید وارد شدن لایه های پلی ساکاریدهای خارج سلولی در لوله های آب رسانی تالار های مرغداری شود، که به آن ها «بایوفیلم» گفته می گردد.

وجود پس باقی مانده های قندهای بی آلایش، مانند دکستروز، در آب شرب، موضوع را برای ایجاد بایوفیلم آماده می نماید، بعد میکروارگانیزم ها بدین لایه های باطن لوله آب می چسبند. ضخامت لایه های بایوفیلم به 5 تا 500 میکرومتر میرسد، که باطن آن، میکروارگانیزم های گوناگونی رویش می نمایند و آبی رنگ را که از لوله های آب رسانی می گذرد آلوده و کثیف می سازند. چنین می باشد که بایوفیلم ها را منشا آلودگی آب آبمیوه مرغ ها می دانند.

بایوفیلم های باطن آبخوری ها معمولاً به دیده چشم نمی شوند، ولی بیش تر وقت ها در آنجا وجود دارا هستند.

در بایوفیلم می اقتدار جمعیت ناهمگون بزرگی از میکروارگانیزم ها را پیدا کرد. در رویکرد بیرونی بایوفیلم، جایی که مواد غذایی بیشتری پیدا می گردد، باکتری های هوازی، مانند سودوموناس آشیانه دارا هستند. باطن لایه های بایوفیلم باکتری های هوازی، مانند لژیونلا و کمپیلوباکترها، و نیز باکتری های بی هوازی بی از روی اختیار، که وجود هوا را نیز تحمل می نمایند، و همینطور باکتری های کاهش دهنده نیترات، مانند ای کوالی، معاش میکنند.

در عمیق ترین لایه بایوفیلم (که به سطح لوله نزدیکتر هست) می قدرت باکتری های بی هوازی، مانند باکتری های کاهش دهنده سولفات (دیسولفوویبریوdesulfovibrio ) را پیدا کرد.

میکروارگانیزم هایی که به بایوفیلم چسبیده اند در زمان پرورش، با تکامل و جهش، خصوصیت متفاوتی در مقایسه با باکتری های هم سویه خویش که آزادانه در دور و اطراف به رمز میبرند، به دست میاورند. این باکتری بعد از چسبیدن، بی درنگ دست به عمل پدید آوردن شالوده هایی میشوند که به آن ها اذن می دهد یک ساختار دنیوی به وجود بیاورند، و آن گاه به طور باکتری اثبات و بی تکان بایوفیلم در میایند.

فعلا هنگام آن میرسد که این باکتری ها با تغییر تحول ساختار سلولی شان سطح مقاومت خویش را ارتقا دهند و اضافه از پیش آب فرار و گریز شوند.

این دگرگونی های ساختاری که با تغییر و تحول پروتئین های غشای خارج سلولی، و ساخت پروتئین های استرس پیش می آیند مقاومت باکتری های حاضر در بایوفیلم، در قبال شماری از عامل ها مخالف را ارتقاء میدهند، و رتبه تحمل آنان در قبال مواد مرگ آور کلاسیک، مانند کلرین ها را به مقدار چشمگیری بالا می برند. فیض این که زدودن بی نقص آنان از سیستم آبرسانی دشوارتر می شود.