جوجه بوقلمونها برعکس جوجه مرغها

جوجه بوقلمون ها برعکس جوجه مرغ ها میل کردن و آشامیدن را به خودی خویش خاطر نمی گیرند. ازاینرو می بایست به آنان فراگرفت. تعلیم طریق آشامیدن و تناول کردن یک کدام از اشکالات رویش بوقلمون میباشد. برای اینکه جوجه بوقلمون ها را به تناول کردن ترغیب نمایند، جمعی از جو خرد گردیده، جمعی از شیر و بعضا از تخم مرغ پخته و خرد گردیده و یا این که غذای سبز به کار گیری می نمایند. برخی از ساخت کنندگان یک سری جوجه بوقلمون پیر را در بین جوجه بوقلمون های یکروزه رها می نمایند تا به وسیله آنان تناول کردن و آشامیدن را فراگیرند (که ولی این شیوه به خیال ریسک بالای ابتلا به بیماری در جوجه ها امروزه منسوخ شده است و تنها در وضعیت روستایی گهگاه از آن به کارگیری مینمایند). به صورت کلی بوقلمون ها نسبت به مرغ ها، بسیار نادان می باشند به طوری که در محافظت بوقلمون به صورت طبیعی، این پرنده همانند مرغ مامان بخوبی از جوجه های خویش حفظ نمی نماید، اکثر زمان ها جوجه های خویش را تلف می نماید و یا این که در مقابل پرنده ها دیگر از جوجه های خویش دفاع نمی نماید. همینطور چنانچه در روی تخم خوابیده باشد ممکن می باشد یک سری روز فارغ از طعام بخوابد و اگراو را بزور جهت میل کردن طعام از روی تخم بلند نمایند ممکن میباشد بعداز سیر شدن فراموش نماید که می بایست مجدد در روی تخم ها بخوابد از این جهت ممکن می باشد با اندک غفلت، تخم ها وخیم شوند (ولی در گوشه و کنار روستایی و غیر صنعتی).

ماشین جوجه کشی
جوجه بوقلمون نیز بسیار نادر هوش و بی استعداد می باشد و از این رو یکی از اشکالات اول رویش بوقلمون عدم فراگرفتن طریق طعام میل کردن و آشامیدن می باشد. می بایست در روزهای اولیه غایت اعتنا و اعتنا و شکیبایی را نمود تا جوجه ها شیوه تناول کردن و آشامیدن را فرا بگیرند وگرنه در طی روزهای اولیه شاهد تلفات بسیار بالایی خوا هیم بود. در رشد جوجه بوقلمون ها بایستی اعتنا نمود که نصیب رویش تا مرز قابلیت و امکان دارنده کناره یا این که زاویه نباشد زیرا ممکن می باشد که با عده شدن جوجه ها در یک کناره روی هم شاهد تلفات ناشی از خفگی در آنان باشیم. پس بهتر می باشد نصیب رویش ما موقعیت بیضی مانند داشته باشد. بوقلمون ها معمولا در میان 20 - 28 هفتگی به سن بلوغ می رسند که ولی این فرمان بستگی به دسته، سویه و بالاخره محصول داراست. معمولاً نژادهای سبک مقداری زود خیس از نژادهای سنگین به سن بلوغ می رسند. فصل جوجه کشی و همینطور شیوه مراقبت نیز نادر و بیش در تسریع یا این که تاخیر بلوغ اثر داراست. مورد تشخیص وصال به سن بلوغ بسیار مهم هست چون هنگامی که پرنده به سن بلوغ میرسد گوشت از نگاه کیفیت به حداکثر مرغوبیت خویش می رسد و آنگاه با چربی دریافت کردن تن از کیفیت آن کاسته می شود. امروزه عملکرد میگردد که بوقلمون ها را از نگاه بلوغ زودرس نمایند بدین مفهوم که زودتر به سن بلوغ برسند. بدین ترتیب مورخ پست کردن بوقلمون ها به کشتارگاه به جلو خواهد زمین خورد.
در کشور ایران معمولاً بوقلمون های ماده را در 16 هفتگی به بازار میفرستند چون بعداز آن دیگر پرورش نمی نماید البته بوقلمون نر را تا 26 هفتگی نگاه می دارا هستند. وزن زنده بوقلمون های ماده 7/5 - 8  kg و وزن نرها نزدیک به 12- 13 kg می باشد (که اما این مقادیر برای نژادهای متعدد گوناگون هست و این اعداد صرفا به طور معدل نقل شده اند). ضریب تبدیل غذایی بوقلمون ها نسبت به سن رویش متعدد بوده و در نژادهای صنعتی امروزی معمولاً 5/2 الی 5/3 می باشد یعنی به ارتقاء سن مراقبت این ترازو ارتقاء یافته و به ازای هر 2/5 الی 3/5 کیلوگرم غذای مصرفی 1 کیلوگرم وزن زنده به دست میاید. امروزه موسسه ها تصحیح نژادی توانسته اند این مقدار را با نحوه های اصلاحی بهبود بخشند.