جوجهکشی به شکل طبیعی

طبیعی:
اگرچه جوجه کشی به شکل طبیعی آسانتر میباشد البته به به عبارتی نسبت سودآوری کمتری دارااست زیرا شترمرغ در هنگام خوابیدن روی تخم و محافظت جوجه تخمگذاری نمی نماید. برای کرچ شدن شترمرغ دستکم 5 تخم لازم می باشد بلندمرتبه پرنده به تخمگذاری ادامه میدهد. تعداد تخمی که جفت مولد میتوانند تفریخ نمایند حدود 20 عدد می باشد.

ماشین جوجه کشی

تصنعی و مصنوعی: مقدمات
توده آوری تخمها؛ هرروز ترجیحا صبح زودیا غروب.
ضدعفونی تخمها؛ به دو نحوه شستن(5 گرم virkon-s در 1 لیتر آب ولرم برای شستشویا در نیم لیتر برای افشانه تخمها ودستگاه. ( آب سرد موجب مَکش میکروبها به درون تخم می گردد) یا این که گازدادن(80 گرم پرمنگنات پتاسیم و130میلی لیتر محلول 4 درصد فرمالین برای 3 مترمکعب دستگاه)
حفظ تخمها؛ که نباید بیشتراز 1 هفته ارتفاع بکشد می بایست در دمایی در میان 15 تا 20 و رطوبتی در بین 75 تا 80 درصد باشد. تخمها به طریق عمودی و با روزی 1 توشه چرخش حفظ می شوند. بعد از حمل ونقل طولانی بایستی دستکم 12 ساعت بی تکان بماند.
گرم کردن تخمها؛ پیشین از گذاردن در دستگاه بایستی 12 ساعت در اتاق 25 رتبه گرم شوند.

دستگاه:
دما؛ 36 جايگاه با نوسان حداکثر 5/0 (حتی نوسان 1 تا 5/1 سکو باعث به 50درصد تلفات می گردد).
رطوبت؛ میان 26 تا 34 درصد.
گونی زرده؛ در حالتی که ذیل باشد جنین از فی مابین می رود.(محل گونی باچراغ معلوم وبا خودکار علامتگذاری شود).
موقعیت تخمها؛ بر طبق روشهای استاندارد
چرخاندن تخمها؛ در صورتی دستگاه اتوماتیک وجود ندارد 3 توشه در شبانه روز.
جریان هوا؛ 50 لیتر در ساعت برای هر تخم.(ارتقاء گازکربنیک خطرناکتر از کاهش دماست لذا هنگام انقطاع برق یا این که نقص هواکش بایستی درها را نصفه گشوده گذارد).
هچر؛ یک واحد بی نقص جوجه کشی به غیر از اتاقهای شستشو، محافظت و گرم کننده تخم، ستر و جوجه کشی می بایست مجهز به هچر برای سالم بی نقص جوجه ها باشد.
ج.رویش جوجه و پرواربندی
مراقبت جوجه تا 3 ماهگی
طریق طبیعی(با مامان):
دایه: یک مولد آهسته و اهلی که تجربه جوجه کشی به هم پا جثه ای پهناور داراست چنانچه پذیرنده جوجه های ناآشنا باشد مناسبترین گزینه برای رویش طبیعی جوجه هست. زیرا به غیر از 15 الی 20 جوجه خودش، قادر است در ماههای سرد 10 الی 15 و در ماههای گرم تا 40 جوجه دیگر را رشد دهد. روزگار مستقل کردن جوجه ها از دایه بسته به لحاظ مزرعه دار می باشد. غالبا سپس یک ماه می قدرت آن ها را غیر وابسته کرد و جوجه های جدیدی جایگزین نمود. از آنجا که مولدها هنگام حفظ از جوجه تخمگذاری ندارند معمولا طریق طبیعی گزینه دقت مزرعه داران واقع نمی شود.
نحوه تصنعی(فارغ از مامان):
بعداز کم آب کردن جوجه ها و ضدعفونی کردن ناف، آن ها را به سالنی با موقعیت پایین منتقل مینمایند:(با احتیاط و دوری از بروزسرماخوردگی)
نصیب منقطع برای جوجه های 1 تا 7 روزه؛ 10 متر به ازای 50 جوجه(این محل را می بایست هر روز گسترش بخشید به طوری که بعداز یک ماه هر جوجه 1 متر جا داشته باشد)
دمای هوا وکف؛ 26 مرتبه
ضدعفونی گردیده
کف یکدست؛(درصورتی که بتونی می باشد عایق بندی شود)
هر 5 جوجه 1 دانخوری و آبخوری لبریز؛(نباید طوری باشد که جوجه در آن بیفتد و گیر نماید)
تهویه مطبوع سوای جریان بدون واسطه سرد
خروجی به سمت بهاربند؛(بعداز 2 هفته می اقتدار در هوای مساعد جوجه ها را برای چرا بیرون کرد)
نکته: عامل ها مرگ و میر جوجه ها:
دست اندرکاران گذشته از ولادت؛ مثل سوء تغذیه مولدها، جدید نبودن تخم، روشهای نادرست و بهداشت تحت جوجه کشی
غذای نامناسب؛ مثل غذای درشت
وضعیت بد تالار؛ مثل تراکم بالا، گرما و عدم تهویه، سوزوسرما و نوسانات شدید دما
انگلهای داخلی و فرنگی و بیماریها
اضطراب؛ نسبتاً مهم ترین برهان تلفات جوجه میباشد. زیرا موجب خوی غیرعادی مثل تناول کردن مالامال، علف، چوب، سنگ و.. می گردد. مهم ترین ادله اضطراب جابجا کردن جوجه هاست. از کارداران دیگر می اقتدار به به دست آوردن زیاد جوجه ها، غوغا، جانوران موذی وپرندگان مزاحم، تغییرات شدید طعام و دما و برنامه های روزمره، بیماری و انگل و کافی نبودن دور و اطراف تحرک اشاره نمود. چریدن دریونجه زار و قراردادن مولدهای حذف گردیده تحت عنوان دایه قادر است آهسته بخش باشد.
2- حفظ پس از 3 ماهگی
در این هنگام جوجه بحرانها را پشت رمز نهاده لیکن نباید نکاتی مثل جنگ با بیماری و انگل، تراکم مطلوب و تغذیه درست را فراموش کرد.
د.کشتار و فرآوری
یک کشتارگاه مجهز شترمرغ؛ دربرگیرنده قسمتهای کشتار، تجزیه، بسته بندی گوشت، تونل انجماد، یخچال فریزر، بسته بندی لبریز و دباغی چرم میباشد که ولی کارگاهها و کارخانجات تبدیلی (مثل کارخانه کیف و کفش…و سوله ژامبون و کنسرو…)قادر است کامل کننده نیکی برای آن باشد