کیفیت كود طيور

 كيفيت كود ايجاد گرديده در يك واحد مرغداري گوشتي بسته به مديريت كود)مواد بستر(، خوراک مصرفي و امكان هضم آن دارد . 
دامنهاي از مواد شامل تراشههاي چوب، كاه غالت، پوسته و كاغذهاي خرد شده بهعنوان مواد بستر به کار گیری مي گردند . 

سه فعاليت معمول براي رئيس كود در واحدهاي طيور گوشتي انجام مي شود . 
اين کارها عبارتند از استعمال از بستر به چهره يك بار، استفادهي مجدد از بستر به فيس جزيي و به كار گيري از بستر براي تعدادي توشه . 
به كارگيري از بستر به فيس يك توشه مشتمل بر پاك كردن كل سالن بعد از آن از آن از هر گله و جايگزيني مواد بستر مي باشد . 
استفادهي مجدد بستر به رخ جزيي دربرگيرنده حذف بستر از قسمت رویش اوليه)brooding )به خواسته متفرق كردن در قسمت رشد)growing )سالن است . 
سپس از آن بستر تازه در قسمت رويش نخستین به دور از هم ميگردد . 
بستري كه به فیس جزيي مجددا استعمال ميشود، اغلب براي يك سري روز كمپوست مي شود تا دماي آن ارتقا يابد و پاتوژنها كشته شوند . 
برخي از بسترهاي به کار گیری گرديده ممكن می باشد بعد از آن از هر دسته از بستر حذف شوند و آن گاه از ۸ تا ۰ دسته، كل سالن تميز ميگردد . ماشين جوجه كشي 

در 
موقعيت استفادهي چندباره از بستر صرفا نوالهها)اليهي محکم بااليي كود( حذف مي شوند و تالار ضدعفوني مي گردد . 
بستر در نصیب رویش اوليه به فيس دستنخورده رها مي شود يا با بستر جديد به ضخامت ۰۰- ۸۰ ميليمتر پوشانده مي شوند . 
بسترهاي با يكسري توشه به كارگيري ممكن ميباشد شيوع ميكروبهاي بيماريزا و انگلها را ارتقا دهد و بستري با تراكم بخش اعظم مواد مغذي ساخت مي نمايد . 
ميزان 
كل مواد جامد)مادهي خشك( استخراج گردیده به وسيله پرندهها ممكن مي باشد از طريق امكان هضم جيره تقريب زده مي گردد . بهطوركلي، جوجههاي گوشتي ۰۰ -۲۰ %از مادهي كم آب طعام را هضم مي كنند . 
جوجههاي گوشتي تا ۱۰ روزگي ۱ -۸۴۰ و تا ۴۰ روزگي ۰ -۰ كيلوگرم مادهي خشك مصرف مي كنند . 
طيور به بيماري هاي مختلفي از جمله بيماريهاي باكتريايي مبتلا ميگردند طبيعت یگانه رويش طيور كه به تعداد بسيار و بصورت متراكم رویش داده مي شوند قابليت و امكان حساب و کتاب و رسيدگي به شرايط تك تك آن ها را غير ممكن مي سازد به اين حیث هنگام شيوع بيماري در گله امكان معالجه و در دست گرفتن آن به ويژه در فيس واگير بودن بيماري قليل ميباشد و مي تواند تمام گله را در مقطع كوتاهي درمعرض خطر تا حد نابودی قرار دهد حتي در صورتي كه بتوان بيماري را كنترل كرد علاوه بر مرگ و مير كاهش رشد و در نتيجه ايجاد ، هزينه زيادي نیز به خواسته خريد دارو به مرغدار تحميل مي شود احتمالا ذكر اين نكته خالي از منفعت نباشد كه تنظيم دارو بخش بخش اعظم اي ازهزينه مرغداري را به خويش اختصاص مي دهد از اين رو پيشگيري از بيماري بر معالجه به ويژه در بيماريهاي طيور حق اولويت دارد بدين خواسته بايستي اصول صحيح رویش طيور همچون انتخاب جوجه سلامت ، تغذيه مناسب ، شرايط آشیانه و تراكم مطلوب آن ، مراقبت جوجه هاي همسن ، معدوم كردن لاشه هاي طيور مريض و پيشگيري از ورود آلودگيهاي متفاوت به مرغداري و به كارگيري از مواد ضد عفوني مناسب در مواقع حتمی رعايت شود را ديگر پيشگيري از وقوع اكثر بيماري ها كه مي بايست همگام با مسايل فوق فيس گيرد واكسينه كردن طيور هست كه بايد طبق برنامه زمان بندي گرديده در قضيه هر بيماري انجام شود البته علي رغم رعايت مورد ها فوق به خواسته كاهش علايم و عوارض بيماريها به كارگيري از داروها و آنتي بيوتيكها اجتناب ناپذير مي باشد در غير اينصورت بيماري قادرست تاحد نیستی تمام گله ترقي كند از اين روست كه استفاه از داروها و مواد شيميايي مطرح مي گردد . 

لزوم 
به 
كار گيري از داروها به هنگام ظهور بيماري در گله به خواسته ياري به بازگشت طيور به وضعيت ارگانيك و نیز كمك به در دست دریافت کردن بيماريهايي كه وجود آن ها درگله محرز گرديده باشد به کار گیری از دارو اضطراري مي باشد به ويژه آن كه با توسعه و گسترش صنعت مرغداري و توليد واحدهاي مرغداري در مجاورت يكديگر و رفت و آمدهاي بي روش و غير اصولي و نيز عدم رعايت قضیه ها بهداشتي كه از هچري شروع و تا ورود جوجه به مرغداري و تا نقطه پايان بازه کماکان استمرار پيدا مي كند مرغدار را وادار مي سازد كه از بيم از دست دادن سرمايه خويش از دارو به میزان دوچندان به كار گيري كند درحال حاضر اين سوال مطرح مي باشد كه چه جور دارو به چه ميزان و چه برهه زماني و از كدام خط مش بايدجهت درمان يك بيماري به کار گرفته شود جواب يكسان به اين سوال قابليت و امكان پذير نميباشد و به دسته بيماري ، شدت آن ، شرايط عمومي گله ، بيماريهاي قبلي آن ، شرايط اپيدميولوژيك ، رئيس و تواناييهاي علمي و عملي مرغدار بستگي دارااست در يك پاسخ كلي مي توانایی اين نوع اظهار حیث كردكه معمولا مقادير توصيه گرديده داروها جهت رويارويي با عفونت كافي مي باشد در صورتي كه دارو به اندازه كمتر قضیه مصرف قرار گيرد موجب عدم بهبودي گله و ماندگاري بيماري خواهد شد كه افت ایجاد را به یاور خواهد داشت ازطرف ديگر مقادير بيش از حد آن نیز عارضه ها غير قابل جبراني را در پي داراست چرا كه علاوه بر زور هزينه اضافي به مرغدار ، با تجمع در بدن طيور همانند سم عمل كرده و بامتاثر ساختن اعمال فيزيولوژيك ، علاوه بر ايجاد اثرات نا مناسب كه گاهي به مرگ پرنده منجر مي شود مقاديري از آن درگوشت و تخم مرغ تجمع يافته و سالم مصرف كنندگان را به خطر دورازشوخي مواجه مي سازد از اين رو ضرورت تام داراست كه مرغداران جهت پيشگيري از مخاطرات ناشي از تجمع باقي مانده هاي دارويي درگوشت و تخم مرغ ، فاصله وقتي في مابين انقطاع دارو و كشتار طيور را رعايت كنند .