مرغ بومی چیست؟

مرغ بومی : اهلی شدن مرغ اولین بار  در جنوب شرق آسیا از مرغ جنگلی قرمز گالوس صورت گرفت . پرورش مرغ بومی در ایران دارای سابقه طولانی است . به طوریکه حدود ۱۰۰۰ سال قبل از میلاد همراه با مهاجرت اقوام آریایی به ایران ، مرغ نیز وارد کشورمان شد و اقوام ساکن ایران این پرنده را مورد بهره برداری قرار دادند . لذا مرغ های بومی ایران را میتوان جزء دسته مرغ های آسیایی محسوب نمود که طی سالیان دور به کشورمان وارد شده اند.

صفات تولیدی مرغ ها از قبیل میزان تولید تخم مرغ و وزن دور به کشورمان وارد شده اند . صفات تولیدی مرغ ها از قبیل میزان تولید تخم مرغ و وزن زنده پرنده تحت تاثیر عوامل محیطی و ژنتیکی است ، لذا کشورمان بدلیل وسعت و تنوع آب و هوایی از لحاظ ارتفاع از سطح دریا ، میزان رطوبت ، بارندگی و عرض جغرافیایی دارای گروه های نژادی متنوعی از مرغ بومی می باشد . شرایط نامناسب محیطی میتواند صفات تولیدی مرغ ها را تحت تاثیر قرار دهد . با توجه به اینکه بخش عمده ای از مناطق کشورمان بر روی کمربند خشک کره زمین واقع شده ، لذا شرایط اقلیمی نامناسب منجربه بقاء و ماندگاری مرغ هایی شده است که مقاومت و سازگاری بهتری با شرایط محیطی دارند و در حقیقت انتخاب طبیعت در جهت افزایش مقاومت محیطی بوده است و صفات تولیدی از جمله سرعت رشد ، تولید تخم مرغ و … تحت تاثیر این انتخاب طبیعت قرار گرفته است ماشین جوجه کشی

اگر چه انتخاب طبیعت در جهت کاهش صفات تولیدی مرغ های بومی بوده اما همین انتخاب طبیعی باعث افزایش ماندگاری مرغ های بومی و افزایش مقاومت آنها در مقابل بیماری ها و انگل ها و شرایط نامساعد محیطی شده است . همین امر باعث شده که مرغ های بومی کشورمان در قیاس با مرغ های بومی نژادهای اروپایی ( نیوهمپشایر ، پلیموت راک و غیره ) وزن بدن پایین تر ، سرعت رشد کمتر ، سن بلوغ جنسی ( شروع تولید تخم مرغ ) دیرتر و تولید تخم مرغ پایین تری داشته باشند . با این حال پرورش مرغ بومی در گذشته های دور تابحال در مناطق مختلف روستایی کشورمان رایج بوده است و علاوه بر تامین بخشی از نیازهای پروتئینی خانوار ، نقش مهمی در بهبود وضعیت اقتصادی خانوارهای روستایی داشته است .طیور بومی از منابع ژنتیکی با ارزش کشور محسوب شده که این ژنتیک ویژه مرغ های بومی باعث مقاومت پرنده در برابر شرایط سخت و نامناسب محیطی ، مقاومت در برابر بیماری ها و همچنین راندمان بالای استفاده از ضایعات مواد غذایی و زراعی شده است که با توجه به شرایط موجود میتواند بعنوان یک منبع تامین پروتئین برای خانواده های روستائی باشد . پرورش صحیح و اصولی مرغ بومی چه در سطح روستاها و چه بصورت نیمه صنعتی و صنعتی ، میتواند علاوه بر افزایش اشتغال و درآمدزایی ، باعث تولید محصولات سالم و حفظ این منبع ژنتیکی با ارزش شود .