بازرسی پیش و پس از کشتار در طیور

 بازرسی پیش از کشتار پرنده ها در محل کشتار گاه واجد برخی از معضلات می باشد و خوب تر هست این فرمان در محل مرغداری انجام پذیرد . شرایط عمومی مرغ ها دربرگیرنده رنگ پریدگی، چرت زدن ، نشستن یا این که خوابیدن ، کشیدگی گردن ،وجود اسهال ، شفاف و یا این که کدر بودن پرها ، موقعیت تاج و ریش ، چشمها , پلکها , منقار , مفاصل , نقص در حرکت ، فلجی , شرایط تغذیه و هر دسته مورد ها غیر طبیعی در وضعیت پرنده ها درون تالار رویش و گذشته از بار گیر ی باید بطور کامل مسئله معاینه و ارزیابی قرار گیرد . 

ماشین جوجه کشی
در زمان انتقال به کشتار گاه به دلیل این که پرنده ها در باکس های منحصر به فرد حمل قرار دارند , از این رو صرفا یک بازرسی سطحی از حالت عمومی آن ها انجام می شود . معاینه طیور در کشتار گاه باید هنگامی که طیوران به قلابها آویزان شده اند و پیشین از عملیات خونگیری انجام پذیرد . تصویب معاینات پیش از کشتار تحمیلی بوده و باید دربرگیرنده ساعت و تاریخ بازرسی، شماره خودرو ، نوع و تعداد کل پرنده ها و همینطور نام صاحب ,محل و نشانی مرغداری باشد . 
اهداف کلیدی از معاینات پیش از کشتار دربرگیرنده تعیین حالت همگانی پرنده ها و نیز ثابت وجود بیماری و یا این که قوانینی می باشد که نیاز به انجام اقدامات ویژه از قبیل جداسازی طیوران مریض ، تاخیر در کشتار و تهیه و تنظیم سرعت خط کشتار, دارند . در شرایط آب و هوایی خاص، پرنده ها نیاز به ذبح فوری دارند . در تابستان تغییر تحول یکنواخت هوا در خودرو حمل و یا این که محل توقع میباید رعایت شود . 
در موردها مربوط بیماریهای قابل گزارش از قبیل آنفلوآنزای طیور و یا این که نیوکاسل می بایست مقامات سازمان دامپزشکی را با خبر نمود و همگی داده ها مسئله نیاز تصویب گردد . بعضی از بیماریها دارنده علائمی یکسان در بازرسی پیش و پس از کشتار میباشند و انجام تشخیص تفریقی در چنین مواقعی به طور کامل واجب می باشد . معاینات پس از کشتار در طیور شامل تکنیک های مورد استعمال در بازرسی جنازه و نیز معاینه احشا می باشد . 
بازرسی جنازه مشتمل بر مشاهده ، ملامسه و بو کشیدن است . رنگ ، شکل و یکنواختی اندام و بافتها می بایستی بصورت انفرادی ویا بطور کلی مورد مشاهده قرار گیرد . رنگ جنازه طیور بستگی به سن ، محصول ، تغذیه و دمای اسکالدر در طی کشتار دارد . لاشه ها بر اساس مدل پرنده از ? یا این که ? نقطه میباید آویزان شوند . دستگاه گوارش ، کبد ، طحال و قلب میباید برای معاینه ظاهری و ملامسه در معرض روئت کرد قرار بگیرند . یک بازرس گوشت طیور میباید قادر به مشاهده داخل جنازه و انتخاب هر گونه ضایعه پاتولوژیک از قبیل تورم کیسه های هوایی ، پریتونیت ، تورم مجرای تخم بر(سالپنژیت) و غیره باشد . آلودگی با مدفوع و صفرا نیز می بایست مورد مشاهده قرار گیرد . طی معاینات احشا و جنازه بایستی از هر دو دست استعمال گردد . ضایعات فرنگی بر روی جنازه دربرگیرنده تورم سینوسها ، ترشحات بینی و چشم (در صورت جانور بودن سر) ، ضایعات پوست و مفاصل میباید قضیه دقت قرار گیرند . 
قضاوت 
: در موارد تشخیص بیماریهای نیوکاسل ، لیستریوز ،پسیتاکوز، سالمونلوز ، هاری(بندرت در طیور مشاهده میگردد ), آسپرژیلوس ، سرسیاه ، CRD ،لکوز ، آبله ، کلی باسیلوز ، توکسوپلاسموز ، و سل فرمان منع کشتار صادر و مرغها معدوم می شوند . و در رخ تشخیص باکتریمی ، ویرمی ،سپتی سمی, آسیت, تومورها و آبسه های متعدد, ضایعات پیشرفته انگلی در عضلات, کشتار در وضعیت مرگ ,تغییرات شایان توجه در رنگ و بو , آلوده و کثیف بودن جنازه به نحوی که با فشار آب بر طرف نشود, کل پرنده کشتار گردیده غیر قابل مصرف می باشد . ضایعات موضعی از قبیل تومورها و آلودگی ها انگلی و آبسههایی که محدود باشند, می باید به وسیله بازرس تصحیح شوند . به هر ترتیب قضاوت آخری جنازه می باید به وسیله دکتر دامپزشک رخ پذیرد . ضبط لاشه به طور معمول به عامل ضایعات پاتولوژیک و غیر پاتولوژیک و همینطور عارضه ها خوشگل شناختی انجام می شود . 

دکتر محمدرضا عابدینی