کاربرد روغنهای گیاهی در تغذیه طیور

روغن پنبه دانه مصرف روغن پنبه دانه به علت حضور پیگمنت زرد گوسیپول که در آن وجود دارد که یک ماده ضدتغذیه ای یا این که سمی می باشد محدود شده می باشد که می تواند باعث کمبود آهن و غیرقابل دسترس کردن لیزین که ناشی از واکنش میلارد هست شود . بنابراین ارزش غذایی پروتئینها را کاهش می دهد (موقعی که به شکل کنجاله مصرف شود) . باید به جیره جوجه های گوشتی که روغن پنبه در آنان استفاده شده سولفات آهن افزوده شود، چون با گوسیپول کلیت می شود و از جذب آن در دستگاه گوارش و اثرات مخرب آن ممانعت می کند . جوجه های گوشتی می توانند اندازه فراتر از ppm100 گوسیپول آزاد را سوای کاهش عملکرد تحمل کنند اما استفاده از گوسیپول در جیره مرغ تخمگذار توصیه نشده است . حضور اسیدهای چرب سیکلوپروپنوئیک اثرات گوسیپول را شدت می بخشند . موقعی که مقادیر متعددی از این اسیدهای چرب خورده شود رنگ زرده، قرمز رنگ رنگ شده و ویسکوز (چسبندگی) پس از بازه زمانی برهه زمانی کوتاهی پس از مراقبت در یخچال فریزر مشاهده می گردد که این تغییرات به علت ارتقاء در غلظت اسیدهای چرب اشباع در زرده هست که از فعالیت آنزیمهای و دساچوراز ممانعت می نمایند که دناتوره شدن اسیدهای استئاریک و پالمتیک و اسیدهای چرب تک غیراشباع رخ می گیرد . در گله های مادر مقدار بالای گوسیپول می تواند منجر کاهش قابلیت و امکان هچ شود (لیسون و سامرز، 2001 و بوتولو، 2002) . 
- 
روغن منداب یا این که کانولا کانولا درواقع نوعی منداب است که مشتمل بر کمتر از 2% اسید اروسیک و کمتر از 30 میکرومول از گلوکوزینولات به ازای گرم روغن آزاد براساس ماده کم آب دانه باشد (لیسون و سامرز، 2001) . اثرات مخرب اضافه کردن اسید اروسیک به جیره طیوران اغلب روی میزان غذا مصرفی، رشد و قابلیت و امکان هضم ظاهری لیپیدها و اسیدهای چرب می باشد، به علاوه جوجه هایی که با جیره هائیکه مشتمل بر اسید اروسیک بود تغذیه شدند چربی کمتری را ذخیره نمودند و بنابراین انرژی کمتری از این لیپیدها را مصرف می کنند (لیسون و سامرز، 2001) . . 
آندروتوئی و همکاران (2001)، تلاش و مال جنازه مشابهی را در جوجه های گوشتی 49 روزه مشاهده نمودند موقعی که آن ها را با جیره های دربرگیرنده روغن سویا، روغن آفتابگردان، روغن کانولا، روغن ذرت و چربی طیور یا خوک تغذیه نمودندکه فیض استعمال از روغن خوک و ذرت رنگ گوشت نسبت به گوشت پرندگانی که با روغن کانولا، آفتابگردان یا سویا تغذیه شدند قرمزتر بود . بیئر و همکاران (2000) نشان دادند که اندازه نسبتاً بالا (5 تا 11 درصد از کل جیره) از اروسیت اتیل بطور واضحی رشد موشهای جوان را کاهش داد و فیض گرفتند که ممانعت از پرورش به دلیل مصرف مقدار بالای روغن کانولا بود که ناشی از اسیداروسیک موجود در آن می باشد و آنان ابلاغ کردند که کاهش در وزن می تواند به علت کاهش در خوراک مصرفی حیواناتی باشد که جیره شامل روغن کانولا یا این که اروسیک اتیل را دریافت کردند . همینطور مقداری مواد گواترزا در کانولا و روغن آن یافت می شود . ولی موقعی که روغن کانولا در تراز 4% جیره افزوده شد در بهبود ارتقاء وزن مؤثر بود . در آزمایشی که بوسیله سل و هادسان (2007) انجام شد جوجه هایی که جیره شامل روغن کانولا را اخذ کردند حضور بخش هایی از آیکوزانوئید (1: C20) و اروسیک اسید (1: C22) در بافت چربی آن ها مشاهده شد . اثر روغن کانولا روی چربی بدن طیور به وسیله چمیسزین گزارش شده هست وی مشاهده کرد که پس از بکاربردن 40 میلی لیتر روغن کانولا در روز برای 4 روز متوالی، چربی زیرپوست و داخلی غازهای جوان همان ویژگیهای روغن کانولا را نشان اعطا کرد . بیئر و همیاران (2000) نشان دادند که چربی شیر موشهایی که روغن کانولا اخذ کردند مشتمل بر ایکوزنوئیک و اسیدهای اروسیک بود اما اندازه آن نسبت به روغن مهم کمتر بود . 
- 
روغن آفتابگردان به خواسته استخراج روغن پوسته دانه های آفتابگردان انقطاع شده، دانه ها ذیل تاثیر گرما قرار گرفته، پولکی شده و روغن مو جود در آن ها از شیوه مکانیکی بعد حلال استخراج می شود . آن گاه از انقطاع نمودن حلال و صمغ، روغن ناپخته بدست می آید که این روغن به مصرف تغذیه حیوان رسیده و یا این که به منظور مصارف انسانی پایین تصفیه اکثر قرار می گیرد . منشای آن اروپا، ایالات متحده و آمریکای جنوبی است و این محصول روغنی مایع با انرژی بالا هست که از نظر اسید لینولئیک بی نیاز بوده و برای دوری از تولید گرد و غبار در جیره ها مناسب میباشد . از حیث خوش خوراکی میانگین میباشد وتقریبا 5/2 درصد از جیره متراکم دام و طیور را تشکیل می دهد (کامیاب، 1380) آلائو و بالینو (1984) رویش فراتر و ضریب تبدیل بهتر را در پرندگانی که روغن آفتابگردان نسبت به روغن زیتون دریافت کردند را مشاهده نمودند . پیشنهاد کردند که این اختلاف می تواند مربوط به ادغام اسیدهای چرب روغنهای گیاهی متعدد باشد . 
سانز و همکاران (b2000) مرحله 8% از دو منشاء لیپید را در جیره پرندگان بکار بردند یکی چربی دربردارنده اسیدهای چرب اشباع (پیه گاوی) و دیگری غیراشباع (روغن آفتابگردان) آنان یک کاهش معنا دار در چربی شکمی پرندگان تغذیه گردیده با روغن آفتابگردان را مشاهده نمودند . مشخص و معلوم شده می باشد که اندازه چربی جذب گردیده در پرندگانی که جیره شامل روغن آفتابگردان دریافت کردند بالاتر می باشد و کاهش در تجمع چربی این پرنده ها به حیث می رسد که ناشی از کاتابولیسم فراتر این چربی و سنتز ذیل خیس اسیدهای چرب می باشد . 
نیومن و همکاران (2002) با واردنمودن 8% از سه مبداء چربی (روغن آفتابگردان، روغن ماهی و پیه گاوی) در تغذیه جوجه های گوشتی مشاهده کردند که نسبت بالاتری از اسید لینولئیک و نسبت بالاتر اسیدهای چرب چندغیراشباع به اشباع را در مخلوط چربی پرندگانی که با روغن آفتابگردان تغذیه گردیده بودند . 
- 
روغن کتان کتان در آمریکای شمالی و کانادای جنوبی پرورش می کند و منبعی از روغن میباشد که برای رنگرزی بکار می رود . روغن آن به منش مکانیکی و حلال استخراج می شود و کنجاله آن برای گاوها به کارگیری شده البته در تغذیه طیور محدودیت مصرف دارد (کامیاب، 1382) . دانه کتان دارای یک سیانید بنام گلوکوزید لینامارین می باشد . دانه کتان دارای 34 درصد روغن می باشد که حدود5/0 درصد آن با استخراج مکانیکی و 1 درصد آن با حلال کاهش می یابد . روغن آن زیاد غیر اشباع و غنی از اسید لینولئیک (دو باند دوگانه) و اسید لینولنیک (سه باند دوگانه) می باشد که برای آدم حتمی می باشند و می بایست از طریق روغن ها و چربیها تامین شوند زیرا تن ما نمی تواند آن ها را بسازد . اسید لینولنیک 57 درصد و اسید لینولئیک 16 درصد کل اسیدهای چرب کتان را تشکیل می دهند . روغن کتان و کانولا پائین ترین اندازه اسیدهای چرب اشباع را دارا میباشند . اثرات دارای فایده اسیدهای چرب اثرات امگا 3 کاهش بیماریهای قلبی و کاهش کلسترول می باشد . گزارش گردیده میباشد که تغذیه میزان بالای روغن کتان (25%) به جوجه های گوشتی لینولئیک اسید را در چربی پوست و سنگدان ارتقاء داده می باشد .همینطور اضافه کردن 5-5/1 درصد روغن کتان موجب افزایش لینولئیک اسید در بافت چربی بوقلمونها شده است . در آزمایشی بوسیله لوپز و همکاران 1999، روغنهای سویا، کانولا، آفتابگردان و کتان روی آزمایشات تغذیه ای و ارگانولپتیک گوشت و پروفیل اسیدهای چرب در جوجه های گوشتی 5 هفته چک شد که پارامترهای کیفیت گوشت اختلاف معنی داری را میان تیمارها نشان نداد هرچند عصاره گوشت پرندگانی که روغن کانولا اخذ نمودند نسبت به بقیه تیمارها نامرغوب تر بود . مقادیر تیوباربیتوریک اسید در چربی شکمی تازه پرندگانی که روغن کتان و سویا دریافت کرده بودند بالاتر بود و در ماهیچه سینه به بازه 12 ماه ذخیره شد موقعی که با سایر مثال های نو مقایسه شد . مقدار بالاتر امگا سه در هر دو بافت پرندگانی که روغن کتان دریافت کردند مشاهده شد . 
روسا (1999) سه نوع روغن (کتان، سویا و مخلوطی از کتان و ماهی) را در سطوح 1، 2 و 3 درصد در جیره جوجه های گوشتی بکار پیروزی و مشاهده نمود که ادغام اسیدهای چرب جیره روی پروفیل اسیدهای چرب سینه و ران اثر گذاشت . او سفارش کرد که اندازه تجمع چربی با دقت به پروفیل اسیدهای چرب جیره تغییر و تحول می کند . استفاده از روغن زیتون، روغن آفتابگردان و روغن کتان در جیره جوجه های گوشتی می تواند غنی از اسیدهای چرب غیراشباع با شد و تجمع چربی کمتری را نسبت به اسیدهای چرب اشباع و تک غیراشباع می نماید . هنگامی بذر کتان در جیره اسفاده می شود مرحله آنتی اکسیدانی بایستی در ماکزیمم مرحله مجاز نگهداری شود تا بخت فساد اکسیداسیون چربی در ارتفاع عصر انبارداری خوراک کاهش یابد .