جوجه کشی تصنعی و مصنوعی شترمرغ

شتر مرغ ماده معمولاً فی مابین ساعت 4 تا 7 بعدازظهر تخمگذاری می کند . فورا بعد از آن از تخم گذاری باید تخم ها توسط مستخدم جمع آوری شده و به محل جوجه کشی منتقل شوند . 

ماشین جوجه کشی
برهه زمانی جوجه کشی 42 روز می باشد . مرتبه حرازرت دستگاه جوجه کشی 3/36 جايگاه سانتی گراد و رطوبت در حدود 20 تا 25 درصد می باشد . وزن تخم به طور میانگین در حدود 5/1 کیلوگرم بوده و در نقطه پایان مقطع جوجه کشی باید در حدود 13 تا 15 درصد از وزن تخم کاهش پیدا کند . در غیراینصورت ممکن می باشد مشکلاتی در جوجه در آوری ساخت گردد . معمولاً تخم ها به زمان یک هفته جمع آوری و در رتبه حرارت و رطوبت مطلوب مراقبت شده و سپس تخم های بی نطفه از دستگاه خارج می گردند . درروز سی و هشتم تخم ها به هچر منتقل گردیده و تا دوران خروج از تخم در دستگاه باقی می نظیر . خوب تر است جهت کم آب شدن و فعالیت نسبی پرنده، به او اذن بخشید تا به مدت 6 تا 12 ساعت دردستگاه هچر باقی بماند و سپس خارج گردد . بهداشت دستگاه و تالار جوجه کشی مضاعف اصلی بوده و باید حتی الامکان از ورود افراد متفرقه به محفظه جوجه کشی دوری شود . جوجه ها به هنگام تولد وزنی در حدود700 تا 1000 گرم دارا هستند . بند ناف به وسیله آیودین ضدعفونی می گردد . کف بینی های هچری نیز بایستی اصطکاک کافی داشته باشند تا از بازشدن پاها درجوجه پرهیز به عمل آید . چنانچه جوجه نتواند از تخم خارج شود بایستی به جوجه یاری شود . این امر نیاز به کسب تجربه کافی داشته و هر دسته مداخله عجولانه باعث نتایج منفی درهچ خواهدشد . 
رشد 
جوجه: پس از خروج از تخم جوجه ها باید درحرارت 30 تا 32 جايگاه سانتی گراد قرار گیرند . خوب تر هست این حرارت در ذیل مرجع حرارتی (لامپ هیتر، مامان مصنوعی) برای جوجه فراهم شده و اجازه تعیین را برای جوجه آماده آورد . در صورتی که موقعیت جوی اذن دهد می تواند جوجه را 24 ساعت بعداز درآمدن از تخم در فضای آزاد قرارداد . محافظت از جوجه در سنین اول بایستی با اعتنا انجام شود . بهداشت سالن کاملاً رعایت شده و شب ها موقعیت مطلوب از حیث دما و تهویه برای جوجه ها آماده شود . عفونت کیسه زرده از همگانی ترین علل مرگ و میر جوجه ها تا سن حدود 14 روزه گی هست . این عفونت می تواند از طرز تخم، دستگاه جوجه کشی، بندناف و هم غذا و میل کردن مدفوع(از نحوه روده) به کیسه زرده منتقل شود . عدم جذب به موقع کیسه زرده منجر عفونت و مرگ جوجه خواهد شد . هرگونه استرس نیز می تواند وضعیت را برای باقی باقی مانده کیسه زرده در تن جوجه و عفونت آن مهیا نماید . از دیگر علل مرگ و میر در جوجه ها را می تواند عفونت های باکتریایی، اسهال و مشکل ها فیزیکی پانام موفقیت . خوراک 24 ساعت پس از هچ بایستی در اختیار جوجه قرار گیرد . طعام باید دارنده انرژی و پروتئین بالا و از نظر املاح معدنی وویتامین ها بالانس باشد . یکسری روزی طول می کشد تا جوجه تناول کردن آب و غذا را بیاموزد واین برهه زمانی بازه کافی را برای جذب کیسه زرده آماده می کند . قرار دادن یک جوجه تعالی تر در فی مابین جوجه های تازه به جهان آمده عمل آموختن خوردن و آشامیدن را به جوجه ها آسوده می سازد . جوجه های مریض و غیرفعال را باید سریعاً از سایر طیوران قطع نموده و در فضای دیگر تحت درمان قرار داد . 
انباشتگی اجسام خارجی از قبیل سنگ، چوب و ساقه در پیش معده و سنگدان از دیگر کارداران مرگ و میر جوجه ها تا سن چهارماهگی می باشد . هرگونه استرس از قبیل بالانس نبودن جیره (از لحاظ موادغذایی ، مواد معدنی وویتامینه و غیره) هم بیماری و عدم ادب و سالم پرنده می تواند به این مسأله باعث گردد . بدین ترتیب حتی الامکان همت شود محفظه پرورش جوجه ها عاری از هرگونه اجسام فرنگی باشد . واکسیناسیون جوجه ها علیه بیماری نیوکاسل در کشورمان الزامی میباشد . تلفات ناشی از این بیماری بوسیله بعضا از مزارع در کشور ایران گزارش گردیده هست . جوجه ها به بیماری آنتروتوکسمی هم مهم می باشند . واکسیناسیون جوجه مقابل این بیماری سفارش می گردد . این بیماری غیرواگیر بوده و برهان اصلی آن استرس می باشد . (تغییرات جیره حمل و نقل، ترس، تراکم جوجه هاو . . . .) جوجه ها به سرعت رویش کرده و درسن یک ماهگی در حدود 3 تا 6 کیلوگرم وزن دارا هستند . با افزایش سن جوجه ها بایستی فضای بیشتری در اختیار آنان قرار داد . گردشگاه جوجه ها می بایست دارنده سایبان بوده و خاک شایسته ترین تعیین به عنوان بستر می باشد . بستر فضای مسقف خوبتر هست از فرآورده بتن باشد تا به راحتی بتوان آن را شست وشو داد و ضدعفونی کرد . در بعضا از مزارع از سیستم حرارت زیرزمینی به تیتر مرجع حرارت استعمال می کنند . 
این مسأله منجر گرمی بستر و ادب پرنده و هم کاهش تلفات ناشی از عفونت کیسه زرده خواهد شد . در سن سه ماهگی جوجه ها وزنی دربین 20 تا 30 کیلوگرم خواهند داشت . پس از سن 3 ماهگی جوجه ها تقریبا مقاوم بوده و تلفات کاهش می یابد . بعداز سن 3 ماهگی بخش اعظم تلفات ناشی از مساله فیزیکی میباشد . از سن سه ماهگی تا نقطه پايان یکسالگی (زمان کشتار) جوجه ها در فضاهای محصور محافظت می شوند . معمولاً به ازاء هر پرنده، دستکم 50 متر مربع فضای گردشگاه در اختیار قرار می گیرد . فضای سایبان برای هرپرنده نیز 5 متر مربع می باشد . بدین ترتیب بعد از سن سه ماهگی پرنده ها نیاز به سالن های بسته نخواهند داشت . بعد از سن سه ماهگی طیوران به سوز و سرما و گرما زیاد مقاوم میباشند . پرندگانی که به تیتر مولد انتخاب می شوند بعداز سن یکسالگی از جیره های نگهداری استعمال می کنند .