مایکوتوکسینها در رویش طیور

مشکلات و راه حل ها دست اندرکاران مهلک خفیف، دزدهای غیرقابل رویت، آلوده کننده های غیرقابل اجتناب و سموم طبیعی، اصطلاحاتی میباشند که به دسته ای از متابولیت های قارچی به نام مایکوتوکسین ها اطلاق میگردد . این ترکیبات شیمیایی ارگانیک به عامل اثرات زیان آور بر تندرست آدم مانند سرطان زایی و تاثیر نا مناسب بر ساخت حیوان و صفات تولید مثلی، قضیه اعتنا زیادی می باشند . 

ماشین جوجه کشی

آلودگی خوراک یا این که خوراک به مایکوتوکسین خلل بیشتر بخش اعظم نقاط عالم است .تعداد مایکوتوکسین هایی که علائم مسمومیت در پستانداران و طیور را باعث می شوند، بالغ بر ۳۰۰ جور بوده و به طور پیوسته در حال ارتقا است . بعضی گزارش ها نشان می دهد که تقریباً ۲۵ درصد کل غلات دنیا به مایکوتوکسین های شناخته گردیده آلوده اند . 
علاوه بر این آنان قادرند از روش غلات آلوده به زنجیره غذایی انسان و حیوان ها وارد گردند و محصولاتی مثل شیر، گوشت و تخم مرغ را آلوده و کثیف نمایند . امروزه شیوع مایکوتوکسیکوزیس خراب در پرورش طیور امروزی به ندرت فیس می دهد . 
با این حال، دزهای زیر مایکوتوکسین که احتمالاً غیرقابل تشخیص می باشد، مسئول کاهش راندمان تولید وحساسیت مضاعف به بیماری های عفونی بوده و میتواند سبب ساز به کاهش سود تولیدکنندگان شود . این مشکل با این حقیقت که شیوه عمل بعضی از مایکوتوکسین ها در مرحله مولکولی به طور بدون نقص روشن نشده، عمده شده میباشد .تغییرات بیوشیمیایی در مایکوتوکسیکوزیس به مقدار متعددی متغیر می باشد، ولی تنش اکسیداتیو مسبب آپوپتوزیس به تیتر یک عدد از مهم ترین نتایج مایکوتوکسیکوزیس در نظر گرفته گردیده که سبب به تضعیف سیستم ایمنی می گردد . 
معرفی یک سم معلوم به تیتر دلیل قطعی وقوع مایکوتوکسیکوزیس عمل زیاد دشواری می باشد . با این هم اکنون همواره همت بر این بوده میباشد که رابطه بین یک مدل مسمومیت با حضور مایکوتوکسین در زنجیره غذایی در مرحله مزرعه موضوع محاسبه قرار گیرد . 
عارضه ها 
مختلفی که شناسایی صحیح و دقیق برهان مایکوتوکسیکوزیس را دشوار می سازد عبارتند از: ▪ در اکثر زمان ها مورد ها اندازه مایکوتوکسین مضاعف ناچیز بوده و اندازه گیری آن ایراد می باشد و بنا به عوارض گوناگون از گزاره حضور سموم ناشناخته قابلیت بررسی ظریف سم در جیره غذایی وجود ندارد . 
▪ غذای آلوده و کثیف غالباً تا بازه زمانی بروز مایکوتوکسیکوزیس مصرف گردیده یا این که در دسترس نیست . 
▪ تظاهرات بالینی صاحبخانه و یا علامت ها بیماری در بخش اعظمی از موارد نامشخص است . 
▪ متخصص ها کمتر با علائم مایکوتوکسیکوزیس شناخت کافی ندارند . 
جواب متعلق به دز که یک عدد از اصول اصلی سم شناسی است، در تشخیص مایکوتوکسیکوزها کاربردی ندارد . دلایل این امر شیوع دور از هم و نامنظم مورد ها بیماری، احتمال حضور اشکال مایکوتوکسین های گوناگون و عدم بضاعت در نظارت یا این که ردیابی صحیح و دقیق بیماری در مزرعه است که خویش به استدلال عدم دسترسی به اطلاعات کافی در رابطه با تداخل دو یا این که یکسری مایکوتوکسین می باشد . 
با 
این حال علی رغم وجود مشکل ها فوق الذکر، نکات مشترکی در همه موارد مایکوتوکسیکوزیس وجود دارد که میتواند به تیتر مبنای تشخیص، زمینه به کارگیری قرار گیرد، که عبارتند از: ▪ بیماری بدون شک وتردید با تغذیه در رابطه هست . 
▪ در مواد غذایی مشکوک میکروارگانیسم های پاتوژن قابل دقت و با اهمیتی حضور ندارد . 
▪ بیماری واگیر و قابل انتقال نمی باشد . 
▪ بیماری از نوع عفونی نمی باشد . 
▪ با جدا مصرف غذای آلوده، مراحل بهبودی حیوان ها مبتلا مقدمه می شود . 
▪ مقدار زیادی از دست کم یک مدل مایکوتوکسین شناخته شده از طعام حیوان قطع می شود . 
▪ رابطه دربین مدل مایکوتوکسین و علامت ها بیماری به وضوح مشاهد می گردد . 
▪ تغذیه بقیه حیوان ها با جیره غذایی آلوده با ساخت علامت ها مسمومیت در آنان یاور می باشد . 
مایکوتوکسین های 
دارای اهمیت در طیور سه 
کالا دارای اهمیت و اقتصادی از قارچ های تولیدکننده مایکوتوکسین ها عبارتند از: ۱) 
آسپرژیلوس ها ۲) 
پنیسیلیوم ها ۳) فوزاریوم ها . 
اضطراری به ذکر میباشد که گونه های متعددی از هر یک از جنس های نام برده وجود داراست . برای نمونه گونه های آسپرژیلوس شامل بیش از ۱۵۰ گروه میباشد که حدود ۴۵ جور از آسپرژیلوس ها، ۷۵ گونه از پنی سیلیوم ها و ۲۵ جور فوزاریوم ها ایجاد کننده مایکوتوکسین می باشند . 
علاوه بر این مایکوتوکسین ها می توانند در غلظت های خیلی پایین تر سمی باشند . زمانی که ۱۹ مایکوتوکسین به جنین طیور تزریق شد، بیشترین اثر سمی ناشی از T-۲ بود که موجب مرگ تمام جنین ها در دز پایین تر از ۱% میلی گرم شد . مایکوتوکسین ها در فرایند مختلفی از تولید غلات ظهور پیدا می نمایند . برای نمونه مشخص گردیده می باشد که نوع های فوزاریوم، غلات را در طی رویش گیاه مسئله تهاجم قرار داده و ساخت مایکوتوکسین های مزرعه ای می نمایند . از طرف دیگر گونه های آسپرژیلوس و پنی سیلیوم معمولا طی ذخیره غلات توسعه و گسترش پیدا کرده و به همین جهت مایکوتوکسین های انباری نامیده میگردند . 
با این حال دو راستی واضح است، یک عدد آن که آلودگی به مایکوتوکسین به اندازه رطوبت غلات بستگی دارد، از این رو رطوبت غلات باید کمتر از ۱۵ درصد باشد و دیگر اینکه تنش کم آبی هم میتواند آلودگی غلات را به قارچ افزایش دهد . 
در عمل دسته و تراز آلودگی به مایکوتوکسین که در غذا می توان یافت به وضعیت ذخیره و آب و هوا رابطه داراست . در آب و هوای گرم به تیتر مثال در کانادا و آمریکا و اروپا پرورش گونه های فوزاریم و پنی سیلیوم به یار ساخت سم و می توکسین (دی اکسی نیوالنون؛ DON)، زرالنون، اکراتوکسین A و سم T-۲ که در سالمی انسان دخالت دارند، تحریک می گردد . 
از طرف دیگر، وضعیت آب و هوایی گرم و مرطوب برای نمونه آمریکای لاتین، کشورهای آسیایی و برخی مناطق استرالیا برای پرورش آسپرژیلوس و تولید آفلاتوکسین (سرطان زا می باشد) مناسب هست . فصل فصل تابستان در این کشورها برای تولید زرالنون، و می توکسین، سم T-۲، اکراتوکسین A و غیره مساعد میباشد . بخشید و ستد وسیع مواد خوراکی در جهان موجب پخش مایکوتوکسین ها گردیده می باشد . 
مهم ترین 
مایکوتوکسین ها در مواد خوراکی: ▪ 
آفلاتوکسین B۱ ▪ 
اکراتوکسین A ▪ 
سم T-۲ ▪ 
و می توکسین (دی اکسی نیوالنون؛) ▪ 
فومونیسین B۱ ▪ زرالنوندر عالم بیشترین تلفات از آفلاتوکسین ها و آن گاه از آن از اکراتوکسین A ناشی میشود . عموماً به لحاظ می رسد که پراکسیداسیون لیپید و تحریک آپوپتوزیس مهم ترین مکانیسم های فعالیت مایکوتوکسین ها باشد . 
پیشگیری 
از مایکوتوکسییکوزیس شمار زیادی از مایکوتوکسین ها میتوانند غذا طیور را آلوده کنند . ترکیبات شیمیایی متعدد این سموم، حفظ بر برعلیه سمیت آن ها با با نقص متعددی مواجه میکنند . چندین نقص وجود داراست که روش های پیشگیری از مسمومیت با مایکوتوکسین ها را پیچیده کرده است . در برخی مورد ها سطح های پایین مایکوتوکسین ها در اجزا طعام کماکان غیرقابل تشخیص ما نده و اثرات آنان نادیده انگاشته می شود .برای مثال شناسایی کاهش میزان جوجه درآوری تا ۵/۰ درصد اختلال خواهد بود . ارزیابی اثرات زیان آور مایکوتوکسین ها بر سیستم ایمنی مشکل تر است . 
با این وجود، فعالیت های تضعیف کننده سیستم ایمنی مایکوتوکسین ها در کشورهای اروپایی آن گاه از منع مصرف آنتی بیوتیک ها در خوراک موضوع توجه بدون شوخی قرار گرفته میباشد اکثر زمان ها ترکیبی از مایکوتوکسین های مختلف در غذا موجود است، زیرا گونه های متعدد قارچی می توانند چند نوع سم ایجاد نمایند . ترکیبی از یکسری مایکوتوکسین در دزهای تحت میتواند اثر زیان آور بیشتری از یک مایکوتوکسین ها عملاً بضاعت آلوده کردن کلیه اجزا طعام را دارند . 
برای مثال: گونه های فوزاریوم در گندم، ذرت ، جو، یولاف و چاودار یافت گردیده است . از طرف دیگر آفلاتوکسین ها می توانند دانه های روغنی مواد خوراکی دیگر را کثیف کنند . هیچ دز بی خطری از مایکوتوکسین ها وجود ندار . میزانی از سم که در برهه زمانی مصرف کوتاه زمان بر حیوان اثری ندارد، در مصرف بلند زمان سمی می باشد . 
دزهایی که ممکن است در موقعیت آزمایشگاهی بی خطر باشند، می توانند در موقعیت پرورش تجاری طیور اثرات زیان آوری بر رشد و تولید نظیر داشته باشند . تجارت بین المللی مواد خوراکی به خصوص ذرت و سویا و حمل آنها با کشتی از آمریکای لاتین به اروپا و کشورهای آسیایی یک برهان خطر آفرین دیگر می باشد . عمده مایکوتوکسین ها ترکیبات پایداری میباشند که در طی انبارداری، اسیاب کردن یا فرآیندهای با حرارت بالا در کارخانجات غذا دام، تجزیه نمی شوند . 
در اختیار گرفتن 
مایکوتوکسین ها و اثرات آنها روش های متنوعی جهت در اختیار گرفتن یا این که مبارزه با مشکلات مایکوتوکسین ها وجود داراست . ساده ترین استراتژی براساس خودداری از تشکیل مایکوتوکسین ها در خوراک از طریق برنامه های مدیریتی مخصوص از پاراگراف انبار کردن با مقدار رطوبت زیر و پرهیز از جراحت به غلات در طی پروسه آن برنامه ریزی شده میباشد . با این حال تکنولوژی کشاورزی امروزی کارکشته به پرهیز از آسیب های قبل از برداشت محصولات با اهمیت توسط قارچ های مزرعه ای نمی باشد، لذا این استراتژی صرفا تا حدودی می تواند مفید واقع شود . در کشورهای دارنده آب و هوای گرم و مرطوب این راه و روش به طور کامل اقتصادی است . 
راهکارهای دیگر مبتنی بر غیر فعال کردن سموم با میکروب یا دما، جداسازی فیزیکی مواد خوراکی آلوده، اشعه دادن، آمونیاکی کردن و تجزیه با اُزن است که جهت به کار گیری کاربردی توسعه و گسترش نیافته اند؛ زیرا این روش ها مستمند برهه زمانی زیاد و هزینه بالا میباشد . در سال های اخیر تغییرات رخ داده در تغذیه، دفاع حیوان در پیش رو مایکوتوکسین ها را ارتقاء داده یا این که دست کم اثرات ضرروزیان آور آنان را هنگام مصرف مایکوتوکسین ها کاهش داده می باشد . 
از آنجایی که پراکسیداسیون لیپید نقش مهمی در سمیت مایکوتوکسین ها ایفا می کند، می توان از اثر محافظتی آنتی اکسیدان ها در این راستا سود برد، در تعدادی تست با گونه های مختلف حیوانی، اثر محافظتی آنتی اکسیدان ها در مقابل اثر سمی مایکوتوکسین ها مشاهده شده هست . 
استفاده 
از مواد جاذب علی رغم اثرات مثبت آنتی اکسیدان های ارگانیک در حیواناتی که با مایکوتوکسین (جیره های آلوده) تغذیه شده اند، عملی ترین و مطمئن ترین روش، اضافه کردن مواد جاذب به خوراک های آلوده میباشد . مایکوتوکسین ها می توانند به مواد جاذب متصل شوند و بدون زیان از طرز دستگاه گوارش دفع گردند . بعضی ترکیبات از نظر خواص جذبی قضیه تست قرار گرفته اند که عمده ترین این مواد بنتونیت ها، زئولیت ها، آلومینوسیلیکات ها و گلوکومانان های حاصل از مخمرها است که به رخ تجاری در دسترس می باشند . میزان اتصال سموم به ترکیبات گوناگون به طور قابل ملاحظه ای متغیر می باشد . برخی صرفا با آفلاتوکسین باند میشوند اما مایکوتوکسین ها دیگر مشابه T-۲را در دستگاه گوارش سوای تغییر و تحول باقی میگذارند . برای مثال انواع مواد رسی و زئولیت ها عموماً بر در مقابل آفلاتوکسین ها اثر گذار میباشند . 
همینطور مشخص شده که گلوکومانان حاصل از دیواره های سلولی مخمر در مقابل محدوده وسیعی از مایکوتوکسین ها موثر می باشد . جذاب میباشد بدانیم که مواد جاذب مایکوتوکسین میتوانند سیستم های آنتی اکسیدان حیوان ها را به طور با اهمیت بهبود بخشند . این اثر وابسته به فعالیت پیوند مایکوتوکسین با مواد جاذب هست . برای مثال، افزودن زئولیت در جیره بلدرچین تا تراز ۳درصد اثرات محافظتی بر روی آنتی اکسیدان ها در کبد بلدرچین دارد، هر چند این اثر معنی دار نمی باشد . 
محققین از طرز اندازه گیری ویتامین E (آلفا و گاما توکوفرول ها)، کاروتنوئیدها و ویتامین C (اسید اسکوربیک) نشان دادند که زئولیت ها به تنهایی در ممانعت از اثرات سمی T-۲ که مسئله استفاده بلدرچین ها قرار گرفته بود، تخلیه آنتی اکسیدان های ارگانیک و ویتامینA از کبد را به طور معنی داری کاهش بخشید . این اثر محافظتی به امکان جذب بالای T-۲ بوسیله گلوکومانان استریفیته نسبت داده می شود .